0,1 procent

19 Okt
19 oktober 2013

Nu ik dagelijks een behoorlijke poos achter het stuur zit voor mijn dagelijks gependel van en naar mijn stageplek, erger ik me ook dagelijks aan andere bestuurders in het verkeer. Dat doen meer mensen – Belgisch onderzoek wijst uit dat 95% van de automobilisten vloekt op andere weggebruikers. In Nederland zal dat niet veel anders zijn.

En dat is ook niet zo vreemd. Als ik ’s ochtends met een half-slaapdronken kop achter een inhalende vrachtwagen zit waar hij niet eens in mag halen, achter iemand rijd die 115 km/u genoeg vindt of word verblind door de verkeerde (mist)lichtvoering van de auto achter me, dan vloek ik ook even. Wat dat betreft is het verkeer ook een fijne uitlaatklep.

Het meest ergerlijke is het echter op het moment dat mensen agressief worden. Iedereen maakt fouten. Maar, als de auto voor je van rijbaan wisselt en dat netjes aangeeft, maar je hebt het niet door, dan hoef je nog niet te reageren door te gaan bumperkleven, middelvingers op te gaan steken en fanatiek te gaan claxoneren. (En ja, dan ga ik ook 115 km/u rijden en blijf ik misschien nét iets te lang op de linkerrijstrook.)

Woensdag las ik dat 0,1 procent van de automobilisten verantwoordelijk is voor 6% van de ongelukken.

(De verkeersaso komt vaak voor in geasfalteerde gebieden en heeft een topsnelheid ruim boven 130 km/u. Hij is te herkennen aan zijn lokroep: een luide en aanhoudende toon. Hij gebruikt zijn roep, maar ook handgebaren en soms zelfs onverstaanbare woorden, om te communiceren met soortgenoten. Zij moeten echter niets weten van de aso; door zijn afwijkende gedrag wordt hij door de groep verstoten. Er is daarom niets bekend over hoe deze soort zich voortplant, hoewel zij zich wel lijken te vermenigvuldigen. Wel bekend is dat de meeste aso’s vanaf hun achttiende levensjaar in het wild te spotten zijn.

161013_aso3

En ze zijn blijkbaar dus verantwoordelijk voor een groot deel van de ongelukken.)

Wat mij betreft maken we boetes afhankelijk van het aantal overtredingen. In dat jaar bijvoorbeeld; je moet niet na twintig jaar nog opgezadeld zitten met fouten die je jáááren geleden hebt gemaakt. En het lost het probleem op dat mensen die eens per ongeluk een paar kilometer per uur te hard rijden, onevenredig hard worden gepakt.

Op termijn ben ik ook voorstander van straffen die passen bij de overtreding. We kennen al het alcoholslot, maar misschien moeten we bij notoire tehardrijders een snelheidsbegrenzer inbouwen. Een signaalblokkeerder voor mobiele bellers. Een irritant piepsignaal bij bumperklevers. En een ov-abonnement voor de verkeersaso’s.

Veel beter zal het niet worden voor de slaapdronken forenzen. Die zullen zich zich gehaast blijven voelen. Twee dingen wil ik meegeven: (1) vertrek ruim op tijd en blijf rustig, ook als iemand zich misdraagt, en (2) als iemand richting aangeeft, hoort dat te betekenen: “ik heb al gekeken, weet dat het veilig is en ik ga nu van rijrichting veranderen!”

De creatieve reiziger

26 Aug
26 augustus 2013

Eind mei kreeg ik een mailtje van de redactie van De Rekenkamer: of ik telefonisch bereikbaar was. Tja, dat was ik wel – blijkbaar was mijn site Chipinfo.nl opgevallen. Een paar weken later stond ik met Jaïr op Amsterdam Centraal om te laten zien hoe je ‘creatief’ reist. Na een loopje door Centraal, een interviewtje bij de bus en een verborgencamera-actie, zijn we naar ‘Maastricht’ gereisd en hebben we de helft bespaard. Want “gemeen spelen, dat kunnen wij als reiziger natuurlijk ook”.

Vorige week donderdag was het dan eindelijk op televisie; hierboven is het fragment terug te kijken, hoewel ik het idee heb dat velen het inmiddels al hebben gezien – het aantal leuke reacties was overweldigend. Bedankt daarvoor! Ik wil nog wel even één ding rechtzetten: ik reis zelf eigenlijk niet creatief – zelfs voor de opnames heb ik netjes mijn studentenov-chipkaart gebruikt ;). Hopelijk kijken de conducteurs me de komende tijd niet al te vreemd aan…

Over tuinen met muren eromheen

11 Jun
11 juni 2013

Gisteren kondigde Apple aan dat ze van hun skeumorfisme afstappen en kiezen voor een cleane look voor iOS. Nou ben ik al enige tijd onder de indruk van Google-producten (lees: fanboy), getuige mijn eerdere blogpost over waarom je absoluut geen iPad zou moeten kopen en de niet-gepubliceerde post met zeven redenen om niet voor een iPhone te kiezen (of in elk geval slechte redenen om niet voor Android te kiezen), dus erg onder de indruk ben ik niet. Fans van Android zien de gelijkenissen, iOS-ontwikkelaars zijn de ziel van iOS kwijt. Egoïstisch gezegd, nu iOS en Android op elkaar lijken, zullen Android-apps er ook beter uit gaan zien…

Wat me erg opviel is dat Apple weinig doet om gebruikers van andere platforms voor zich te winnen, terwijl ze zich juist steeds meer lijken los te trekken van het idee dat ze een hardwarebedrijf zijn. Nu is aangekondigd dat iWork in de browser gaat werken, en iTunes doet het natuurlijk ook op Windows (ish), en er is een tool om te synchroniseren met de iCloud, maar sinds de stille dood van Safari for Windows, blijft het daarbij. Er is bijvoorbeeld geen enkele Android-app om met de iCloud te verbinden – daar heb je gewoon een iDinges voor nodig. (De gestreamde keynote van Apple op WWDC was overigens ook niet te bekijken als je geen Apple-product had.)

Dat is wellicht ook mijn grootste kritiekpunt op Apple: een gesloten platform, met enorme vendor lock-in als je ervoor kiest om naar De Duistere Zijde over te stappen. Een walled garden waar Apple besluit dat jij alleen maar foto’s wilt delen via Twitter en Facebook (waar blijft Google+?), waar wordt besloten dat de rendering van Safari de enige goede optie is (waarom heeft de EU hier nog niets aan gedaan?), waar USB onderdoet voor een eigen stekker (met USB-uitgang). androidversiesZeker, de geslotenheid heeft als voordeel dat er geen fragmentatie optreedt (het grafiekje hiernaast is eigenlijk best wel schokkend – meer dan een derde van de gebruikers zit nog op Android 2.x) en dat zorgt voor een stabiel platform waar ontwikkelaars helemaal blij van worden, maar als gebruiker krijg je weinig vrijheid.

Daarom kies ik maar voor een platform dat zo groot is, dat je er niet omheen kunt: Google, het bedrijf dat op het eerste gezicht niets verdient aan haar topproducten. Chrome is één van de beste browsers. Play Music All Access is de beste keus voor muziek (lees bijvoorbeeld hier waarom). Google+ is het beste sociale netwerk (ik blog nog wel een keer over Facebook). Search is gewoon de beste zoekmachine. YouTube de grootste videosite. Analytics de uitgebreidste statistiekentool. Maps een geweldige kaart (serieus, een desktopapplicatie voor een kaart, Apple?). Maar eigenlijk het fijnste is dat Android gewoon lekker open is, waar jij zelf besluit dat je je foto’s via Diaspora wilt delen of dat je toch liever een andere ROM op je telefoon zet (wat dan ook mag).

Maar die openheid maakt het ook meteen eng: ik gebruik zoveel gratis Google-producten waarmee ik zoveel waardevolle gegevens verstrek, dat Google grof geld kan verdienen… aan mij. Wellicht is het verdienmodel van Apple in dat opzicht zo gek nog niet. Niet dat ik over ga stappen, want wat ik ook doe, Google heeft mijn gegevens toch wel, al is het ‘onbekend persoon 98375424’. En ja, die producten zíjn ook gewoon handig. En ja, ik geloof (wellicht naïef) nog steeds in de goedheid van Google. (De Amerikaanse overheid is een ander verhaal.)

Nou was het dus eigenlijk mijn bedoeling om hier over E3 te babbelen zoals ik dat vorig jaar ook deed. Maar eigenlijk is er niet zoveel boeiends gebeurd dat ik daar een blog aan wil wijden. Dan maar een nieuwe blog over Android en iOS. Wat vervelend nou. Wat doet dat middelste knopje in Safari trouwens?

Antwoord: het is het deelknopje...

0x7DD

31 Mrt
31 maart 2013

Geek content aheadIn de afgelopen drie weken was Team High Tech Crime van de Nationale Politie hard bezig met het werven van mensen. Centraal stond de Cybercrime Challenge 0x7DD. Eigenlijk een soort een CTF (capture the flag) waar je drie weken over mocht doen en waarmee je kon laten zien hoe goed je wel niet was. Het werd gelanceerd tijdens een Tek Tok in Den Haag, waar ik ook gezellig bij was.

In de challenge stond ransomware centraal: virussen waarbij de gebruiker moet betalen om weer toegang te krijgen tot zijn of haar computer. De ‘rechercheur’ (ik dus) moest het meesterbrein achter de operatie te zien achterhalen.

Inmiddels is de challenge voorbij en in deze blogpost zal ik uitleggen hoe ik alles op heb gelost. Leuk om te lezen, handig om te vergelijken met hoe jij het hebt gedaan en misschien nuttig voor als je volgend jaar zelf mee wilt doen. Op sommige vragen zijn waarschijnlijk meerdere oplossingen mogelijk, zolang je maar op hetzelfde antwoord uitkomt!

Verder lezen →

Programmeren op de middelbare school?

In de nrc.next van 12 maart wordt in een artikel dat pleit voor een middelbareschoolvak Programmeren (geschreven door Joris van Mens) de vergelijking getrokken tussen programmeurs en afgestudeerde informatici. Hoewel de auteur deze vergelijking verder vermijdt, merk ik zelf dat dit een vaker voorkomend misverstand is: afgestudeerde informatici, zeker van een universiteit, zijn niet per se programmeurs, noch zijn programmeurs altijd afgestudeerde informatici.

Binnen elke informatica-opleiding zul je programmeervakken tegenkomen en het is een handig hulpmiddel, maar informatici worden op een universiteit opgeleid tot ontwerpers en ingenieurs. Vergelijk het met een architect; die hoeft niet zelf de stenen te kunnen metselen, maar hij zou wel moeten weten waar een gebouw uit bestaat en hoe het wordt opgebouwd.

Programmeren als vak op de middelbare school zou daarom ook een afschrikkend effect kunnen hebben als de indruk wordt gewekt dat informatica niet meer is dan dat.

Deze ingezonden brief verscheen op 13 maart in nrc.next.